Αϊ Γιάννης (24 η Ιουνίου)

Την παραμονή του Αϊ Γιαννιού τα ανύπαντρα κορίτσια του χωριού, έκοβαν γκαγκάνια (αγριαγκινάρες – γαϊδουράγκαθα) και τα καίγαν, κατόπιν τα πετούσαν στα κεραμίδια και περίμεναν να δουν αν ανθίσουν. Αν άνθιζαν το πρωί ήταν σημάδι ότι θα παντρεύονταν αυτόν που θέλαν. Παίρναν νερό από το πηγάδι και λέγανε στιχάκια όπως:

Μαρί στροβοπινάκουτι
Με τα στραβά καρύδια
Όταν σε βλέπω κι έρχεσαι
Σα διάβολος μου φαίνεσαι΄
μεσ’ τ’ άλλα τα κορίτσια

Κάθε γειτονιά μια φωτιά και στεφανώνονταν με στεφάνια απ’ το φυτό Αϊ -Γιάννης

Το φυτό Αϊ -Γιάννης είναι νεότερη ονομασία, οι γέροι το έλεγαν αγράμπελη, αγράμπιλ ή γριμπιλιά.

Στην Αγία Παρασκευή μάλιστα υπάρχει η Αϊ-Γιαννς η Γριμπιλώτς. Αλλού το έθιμο λέγεται κλήδωνας· λέγονται και νυχτέρια γιατί ανάβουν φωτιές τη νύχτα και τις πηδάν στεφανωμένοι με αγράμπελη.

Αγίου Φανουρίου

Έκαναν πίτα (φανουρόπιτα), γλυκιά με σταφίδες, λάδι και αρωματικά φυτά, κανέλα, γαρύφαλα. Την πήγαιναν στην εκκλησία του Αγίου Φανουρίου και οι νέες πίστευαν ότι θα ονειρευτούν αυτόν που θα παντρευτούν.

Γάμοι

025401glentiΤην Τετάρτη πριν την Κυριακή του γάμου, πήγαιναν στην πηγή του χωριού, ρίχναν χρήματα και λέγανε: « όπως τρέχει το νερό να τρέχουν τα καλά μεσ’ το σπίτι»

Παρασκεύαζαν ένα ψωμί που το λέγαν«Κανείς», το οποίο ήταν ψωμί στολισμένο με πουλάκια, παπάκια και το κόβαν το βράδυ μετά το γάμο στο τραπέζι, έπαιρνε ο καθένας από ένα κομμάτι και έδινε ευχές στο ανδρόγυνο.

 

Πανηγύρια

Της Παναγίας (15 Αυγούστου)
Της Αγίας Τριάδας (του Αγίου Πνεύματος, κινητή εορτή)
Του Αγίου Γεωργίου (23 Απριλίου ή η 2 η μέρα του Πάσχα)
Του Αγίου Δημητρίου (26 Οκτωβρίου)